Scroll Top

Testovi za procenu tehničkih veština u košarci

pexels-pnw-prod-8979900

Osnovne tehničke veštine sa loptom u košarci su: skok-šut, dribling i dodavanje. Kako bi trenerima i profesorima fizičkog omogućili da unaprede svoj rad sa decom pre svega, izloženi su određeni testovi za procenu tehničkih veština u košarci. Do sada su u istraživanjima i u praksi za procenu tehničkih veština sa loptom u košarci, korišćeni razni testovi u dinamičkim i statičkim uslovima.

Testovi za procenu preciznosti šuta

Test koji je Hejvud (Haywood, 1978) koristio bio je odobren od Američke alijanse za zdravlje, rađen je u statičkim uslovima, gde se procenjivalo sa kojom loptom (različtih dimenzija), će ispitanici imati veću preciznost prilikom izvođenja 15 šuteva blizu linije za slobodna bacanja 4.25m od koša, (koš visine 3.05m). Sličan test u statičkim uslovima uradili su Okazaki i sar. (Okazaki, et al., 2005), gde su ispitanici izvodili 10 šuteva sa rastojanja 4m od koša (visina koša 2.60m). Oni su uz pomoć kamera utvrđivali da li ima nekih promena u koordinaciji sa loptama različitih dimenzija prilikom izvođenja skok šuta.

U istraživanju Perkosa i sar. (Perkos et al., 2002), u testu šutiranja koji je bio rađen u dinamičkim uslovima, procenjivana je efikasnost šutiranja, zahtevalo se od ispitanika da za 90s šutne i pogodi što više puta loptom u koš, sa više mesta i rastojanja 3.66m od koša. Da bi se utvrdila šuterska efikasnost, Zambova & Tomanek (2012) su koristili tri modifikovana testa.

Test slobodnih bacanja i test šutiranja sa rastojanja od 3m koji su se izvodili u statičkim uslovima gde su ispitanici imali za zadatak da izvedu i u jednom i u drugom testu po 10 šuteva, dok se treći test polaganja radio u dinamičkim uslovima rada gde su ispitanici takođe imali po 10 šuteva. Regimbal i sar. (Regimbal, et al., 1992) su na osnovu modifikovanog testa šutiranja po 5 slobodnih bacanja sa tri različite lopte, ukupno 15 šuteva koji se izvodio u statičkim uslovima utvrdili koja lopta najviše odgovara određenom uzrastu prilikom šutiranja. Na prikazanoj (Slici 1) se vide faktori koji su bitni za uspešnost skok šuta u košarci.

Testovi za procenu driblinga

U mini basket uzrastu za procenu ove tehničke veštine do sada nisu rađena istraživanja, sem istraživanja koje su radili Perkos i sar. (Perkos, et al., 2002) koristeći test driblinga iz Harison baterije testova, koji u dinamičkim uslovima procenjuje spretnost driblinga i brzinu za vreme od 30s oko postavljenih čunjeva.

Test je iz baterije testova koju je predložila Američka alijansa za zdravlje, fizičko vaspitanje, rekreaciju i ples (AAHPERD, 1984.). Korišćen je u istraživanju Jakovljevića i sar. (2016). Potrebno je 6 stalaka, lopta, štoperica ili fotoćelije, košarkaški teren. Košarkaš startuje sa slabije strane kod početnog konusa A. Na signal merioca košarkaš treba da uspostavi dribling slabijom rukom i kreće se driblingom dalje kao na (Slici 2) oko konusa. Ispitanik završava zadatak kada prođe nivo konusa F (ciljnu liniju) sa oba stopala.

 Ispitanik mora da dribla uvek daljom rukom od konusa. Ako ispadne iz kretanja, test se prekida i izvodi se ponovo. Ispitanik izvodi zadatak tri puta, od kojih je prvi probni, a druga dva se mere. Meri se vreme u desetinkama/stotinkama sekunde i sabiraju se vremena od dva pokušaja.

Slika 4. Test – kontrola driblinga i putanja od starta do cilja kojom se vodi lopta oko konusa za desnoruke i levoruke                                                                                            

Testovi za procenu dodavanja

 Hejvud (Haywood, 1978) je koristio test brzo dodavanje lopte u zid u mestu 10 puta za što brže vreme. Test je bio odobren od Američke alijanse za zdravlje, rađen je u statičkim uslovima, procenjivao je brzinsko snažne sposobnosti ruku i ramenog pojasa.

U istraživanju Perkosa i sar. (Perkos, et al., 2002), iz Harison baterije testova korišćen je i test dodavanja koji su ranije koristili Barov i MekGi (Barrow & McGee, 1979). Ispitanik je u dinamičkim uslovima imao 30s da sa loptom pogađa krugove prečnika 30cm postavljenih na zidu na različitim visinama prvi na visini 1.51m, drugi na visini 1.21m i treći na visini 1.36m iznad poda. Rastojanje od linije sa koje se kretalo je bilo 4.50m. Svaki pogodak se bodovao sa 1 poen. Prema Barovu i MekGiu (Barrow & McGee, 1979) test je procenjivao preciznost, kao i brzinsko snažne sposobnosti ispitanika.

Međutim jedan od najboljih testova koji je predložila Američka alijansa za zdravlje, fizičko vaspitanje, rekreaciju i ples (AAHPERD, 1984.). Potreban je poligon kao na (Slici 3), lopta i štoperica. Košarkaš (ispitanik) sa loptom stoji ispred mete A iza linije koja je udaljena od zida 2.50m. Na signal merioca, dodavanjem sa grudi gađa metu A, hvata loptu koja se odbija od zida, pomera se bočno naspram mete B i gađanju. Tako nastavlja do mete F, u koju izvodi dva dodavanja i nastavlja nazad ka E, D, C…sve do A u koju isto sada izvodi dva dodavanja, i onda ponovo ide ka B, C… i tako za 30 sekundi. Pogodak u metu ili okvir mete se boduje sa dva poena, a izvan mete sa jednim poenom. Ispitanik ne sme da prelazi liniju, drugo uzastopno dodavanje u B, C, D ili E se ne boduje. On koristi osnovnu tehniku sa dve ruke sa grudi. Zadatak se izvodi tri puta, od kojih je prvi probni, a druga dva se boduju. Konačan rezultat je zbir iz dva pokušaja.

Tekst napisao:

Miodrag Milovanović

doc. dr na FFKMS, jedini fakultet za sport na Univerzitetu Singidunum

Literatura

  1. Haywood KM. Children’s basketball performance with regulation and junior-sized basketballs. (Unpublished manuscript, Univer. of Missouri, St. Louis, MO; ERIC Document Reproduction Service No. ED 164 452), 1978.
  2. Okazaki VHA, Rodacki ALF. Changes in basketball shooting coordination in children performing with different balls. Fédération Internationale D’éducation Physique, 2005; 75: 368-371.
  3. Perkos S, Theodorakis Y, & Chroni S. Enhancing performance and skill acquisitionin novice basketball players with instructional ST. The Sport Psychologist, 2002; 16: 368-383.
  4. Zambova D, & Tomanek L. An efficiency shooting program for youth basketball players. SportLogia, 2012; 8: 87–92.
  5. Barrow H, & McGee R. A practical approach to measurement in physical education. Philadelphia: Lea & Febiger, 1979.
  6. Regimbal C, Deller J, & Plimpton C. Basketball size as related to children’s preference, rated skill and scoring. Perceptual and Motor Skills, 1992; 75: 867-872.
  7. American Alliance for Health, Physical Education, Recreation and Dance (AAHPERD). Basketball for boys and girls: skill test manual VA: Reston, 1984.
  8. Jakovljević S, Macura M, Mandić R, Janković N, Pajić Z, Erčulj F.Biological maturity status and motor performance in fourteen-year-old basketball players. Int. J. Morphol., 2016; 34(2): 637-643.

Related Posts

Leave a comment