Najnovija studija pokazuje da kontinuirani trening super visokog intenziteta donosi velike trenažne efekte.
Ali krenimo redom. Aerobni kapacitet je jedan od osnovnih preduslova za elitne sportske performanse u timskom rukometu. Aerobni trening se generalno deli na kontinuirane i intervalne tipove dizajna.
Na osnovu rezultata prethodnih istraživanja aerobnog treninga dizajniran je model u kome se kombinuju intervalni i kontinuirani aerobnog treninga, koji je nazvan: Kontinuirani trening super visokog intenziteta (SHCT). Novi model se značajno razlikuje od tradicionalnog kontinuiranog treninga visokog intenziteta u smislu intenziteta, pa je stoga sličniji intervalnom treningu visokog intenziteta (HIIT). Kod ovog dizajna se intenzitet rada individualno osmišljava prema količini potrošnje kiseonika, tako da se intenzitet treninga cilja između anaerobnog praga i maksimalne potrošnje kiseonika kod svakog sportiste. Takav model treba da ponudi veću kontrolu pri planiranju i programiranju trenažnog rada i efekata, precizniji nivo individualizacije rada koji omogućava veću kardiovaskularnu adaptaciju u poređenju sa postojećim intervalnim modelima. Efikasnost modela do sada je potvrđena na uzorcima pripadnika policije i oružanih snaga, kao i u pripremama elitnih takmičara u borilačkim sportovima. Ipak, ostaje otvoreno pitanje primene ovog modela na elitnim takmičarima u sportskim igrama kao što su rukometaši. Posebno je upitno da li se nivoi aerobnih sposobnosti kod sportista koji su već postigli visoke nivoe aerobnog kapaciteta kroz višegodišnje treninge osmišljene po intervalnim modelima, mogu značajno poboljšati kada su u poodmakloj fazi fizičke pripreme u sredini takmičarske sezone.
Izvedena je studija na 14 profesionalnih rukometaša koji su članovi ekipe koja se takmiči u saveznoj ligi bavila se baš opisanim problemima. Učesnici su trenirali pet puta nedeljno i praćeni su tokom osam nedelja korišćenjem SHCT metode. Intenzitet treninga za svakog sportistu je bio prilagođen individualnoj potrošnji kiseonika. Značajna poboljšanja su postignuta u svim izmerenim i procenjenim pokazateljima aerobnih sposobnosti, uključujući maksimalnu potrošnju kiseonika, maksimalnu relativnu potrošnju kiseonika, brzinu trčanja pri kojoj se postiže maksimalna potrošnja kiseonika. Kada se uporede rezultati pre i post testova uočava se izrazito visok pozitivan efekat. Ovakvi efekti kratkih ciklusa aerobnog treninga nisu ranije dobijeni u studijama koje su uključivale elitne i rekreativne sportiste, bilo da koriste kontinuirani ili intervalni pristup dizajniranju treninga.
Više možete pročitati na: https://link.springer.com/article/10.1007/s42978-023-00253-w
Tekst napisao:
dr Miloš Milošević
Profesor na studijskom programu Fizičko vaspitanje i sport, na Univerzitetu Singidunum